رباعی شمارهٔ ۱۰۱۶ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق می‌خواهد که به کسانی که تلخی می‌چشند، شادی ببخشد. او همچنین به زیبایی عشق اشاره کرده و می‌گوید که از باغ زیبایی معشوق چیزی کم نمی‌شود اگر از زیبایی‌های آن مانند سیب و شفتالو به دیگران بخشیده شود.