رباعی شمارهٔ ۱۰۹۸ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عشقی به کمال و دلربائی به جمال
دل بر سخنو زبان ز گفتن شده لال
زین نادره‌تر کجا بود هرگز حال
من تشنه و پیش من روان آب زلال
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به زیبایی و کمال عشق اشاره دارد. عاشق از شدت احساساتش دچار حیا شده و نمی‌تواند زبان به سخن باز کند. او نادری می‌داند که چنین احساسی را تجربه کرده است و در میانه این عشق، همچون یک تشنه، به دنبال یک عشق زلال و ناب است.