رباعی شمارهٔ ۱۱۰۲ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به زیبایی و جذابیت موجودات اشاره دارد. شاعر می‌گوید مردان برای اینکه با بزرگان و رجال باشند، باید در کنار آن‌ها قرار بگیرند. همچنین اشاره به زیبایی آینه دارد که به خاطر درخشش و تصویر جذابش توجه همه را جلب می‌کند. در نهایت، شاعر سوال می‌کند که چه شادی و لذتی در نزدیکی جان وجود دارد و در پایان به سنگی که در کنار سفال افتاده اشاره می‌کند، که نوعی تضاد بین ظرافت و سختی را بیان می‌کند.