رباعی شمارهٔ ۱۱۳۹ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از هرچه که آن خوشست نهی است مدام
تا ره نزند خوشی از این مردم عام
ورنه می و چنگ و روی زیبا و سماع
بر خاص حلال گشت و بر عام حرام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت به این نکته اشاره می‌کند که آنچه خوش است، همواره با موانع و نهی‌هایی همراه است. او به این موضوع انتقاد می‌کند که لذت‌هایی چون می، موسیقی، زیبایی و رقص برای افراد خاص مجاز و برای عموم مردم ممنوع شده‌اند. به‌عبارتی، لذت‌های زندگی به‌دلیل قید و بندهای اجتماعی تنها برای عده‌ای خاص قابل دسترسی است.