رباعی شمارهٔ ۱۲۴۰ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
رفتی و ز رفتن تو من خون گریم
وز غصهٔ افزون تو افزون گریم
نی خود چو تو رفتی ز پیت دیده برفت
چون دیده برفت بعد از او چون گریم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از اندوه و غم خود به خاطر رفتن معشوق سخن می‌گوید. او به شدت ناراحت است و با هر اشکی که می‌ریزد، غصه‌اش بیشتر می‌شود. حالا که معشوق رفته، او هم نمی‌داند چگونه باید گریه کند، زیرا هیچ چیز نمی‌تواند جای خالی او را پر کند.