نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۱۲۴۲ مولانا

مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

روزی به خرابات تو می میخوردم

وین خرقهٔ آب و گل بدر می‌کردم

دیدم ز خرابات تو عالم معمور

معمور و خراب از آن چنین میکردم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر تجربه نوشیدن می را در خرابات (محل تجمع اهل دل و عرفا) توصیف می‌کند و از تأثیر آن بر زندگی و روحیه‌اش صحبت می‌کند. او از تغییر و تحولاتی که در این مکان برایش رخ داده است، سخن می‌گوید و به زیبایی و زندگی پرشور آن اشاره می‌کند. در واقع، خرابات نماد آزادگی و رهایی از قید و بندهای دنیوی است.