رباعی شمارهٔ ۱۲۶ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار درباره‌ی یک تجربه‌ی معنوی و عمیق از موسیقی و سماع هستند. شاعر می‌پرسد که چیست که به سماع و موسیقی ارزش می‌بخشد و چیست که مانند رود، زودگذر و بی‌دوام است. او به این نکته اشاره می‌کند که این لذت و تجربه‌های موسیقایی نه تنها مربوط به سازهایی مثل نای و دف هستند، بلکه برخاسته از یک درک عمیق‌تر و واقعی‌تر از زندگی و وجود است.