رباعی شمارهٔ ۱۲۷۱ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این اشعار به توصیف قوم یا گروهی می‌پردازد که مانند آفتاب درخشان هستند. آن‌ها در صداقت محکم و مانند آهن‌اند و در لطف و مهربانی مانند موم نرم. وقتی که این افراد اراده کنند و قدرت خود را نشان دهند، نه تنها از قوانین و آداب و رسوم پیروی نمی‌کنند، بلکه آن‌ها را کنار می‌زنند.