رباعی شمارهٔ ۱۲۷۶ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق و ارادت خود به معشوق صحبت می‌کند. او می‌گوید اگر گردش زندگی را انجام دهد، آن را حول معشوقش خواهد چرخاند و اگر نوا زنی کند، آن را به نام جاودانگی و عشق می‌زند. همچنین، او می‌خواهد همچون نگهبان بر بام محبوبش قرار گیرد و در این حال، عشق و ارادت خود را به او ابراز کند. در مجموع این شعر بیانگر علاقه عمیق و وفاداری شاعر به معشوق است.