رباعی شمارهٔ ۱۲۹ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن دم که مرا بگرد تو دورانست
ساقی و شراب و قدح و دور، آنست
واندم که ترا تجلی احسانست
جان در حیرت چو موسی عمرانست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر درباره لحظه‌ای صحبت می‌کند که در آن همه چیز به دور شخص محبوبش می‌چرخد. او از ساقی و شراب و پیاله‌ای که دور آن شخص است، یاد می‌کند. همچنین اشاره می‌کند که حضور او مانند نعمت و احسانی بزرگ است و حال دلی او دچار شگفتی و حیرت است، به‌گونه‌ای که خود را شبیه موسی در برابر آیات خدا می‌بیند.