رباعی شمارهٔ ۱۳۰۶ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ما باده ز یار دلفروز آوردیم
ما آتش عشق سینه‌سوز آوردیم
تا دور ابد جهان نبیند در خواب
آن شبها را که ما به روز آوردیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر از عشق و شوقی که به یار دارد صحبت می‌کند. او می‌گوید که با خود نوشیدنی و شعلۀ عشق آورده است و می‌خواهد لحظات زیبای عاشقانه‌ای را که تجربه کرده‌اند، آن‌قدر زنده نگه‌دارد که هیچ‌کس در جهان نتواند آن شب‌های تماشایی را فراموش کند.