رباعی شمارهٔ ۱۳۰۷ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، برزگران به عنوان کشاورزان در یک دشت قدیمی اشاره می‌کنند. آنها در میان غم‌ها، به دنبال شادی هستند. شاعر به عمر کوتاه لاله‌ها در این دشت اشاره می‌کند و می‌گوید که مانند لاله‌ها، کشاورزان نیز ممکن است عمر کوتاهی داشته باشند و از خاک برخیزند. در کل، این شعر به گذر زمان و fragility زندگی انسان‌ها و طبیعت اشاره دارد.