رباعی شمارهٔ ۱۳۱۹ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
مائیم که پوستین بگازر دادیم
وز دادن پوستین بگازر شادیم
در بحر غمی که ساحل و قعرش نیست
نظاره‌گر آمدیم و پست افتادیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات نشان‌دهنده حالتی از شادی و غم هستند. شاعر ابتدا به ایستادگی و شادابی خود اشاره می‌کند که از پوشیدن پوستین گازر حاصل شده است. اما با وجود این شادی، به عمق غم اشاره می‌کند که هیچ ساحل و قعر مشخصی ندارد و در نتیجه در تماشای این وضعیت، خود را در نقطه‌ای پایین احساس می‌کند. به طور کلی، این اشعار به تضاد میان شادی ظاهری و غم عمیق اشاره دارند.