رباعی شمارهٔ ۱۳۲۱ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
مائیم که تا مهر تو آموخته‌ایم
چشم از همه خوبان جهان دوخته‌ایم
هر شعله کز آتش زنهٔ عشق جهد
در ما گیرد از آنکه ما سوخته‌ایم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از عشق و وابستگی عمیق خود به محبوب صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که تمام توجه و دل‌مشغولی‌اش معطوف به محبوبش است و چشم از سایر زیبایی‌ها و خوبی‌های جهان برداشته است. همچنین اشاره دارد که هر شعله‌ای که از عشق برمی‌خیزد، به دلیل سوختگی و احساس عمیق او است.