نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۱۳۷۳ مولانا

مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

یک بار دگر قبول کن بندگیَم

رحم آر بدین عجز و پراکندگیَم

گر بار دگر ز من خلافی بینی

فریاد مرس به هیچ درماندگیَم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گوینده از معشوقش می‌خواهد که دوباره او را بپذیرد و به عجز و ناتوانی‌اش رحم کند. او می‌گوید که اگر بار دیگر از او خطایی ببیند، فریادش را به عنوان درماندگی‌اش می‌داند. به طور کلی، این شعر نشان‌دهنده‌ی احساس توبه و درخواست بخشش است.