رباعی شمارهٔ ۱۳۷۳ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
یک بار دگر قبول کن بندگیَم
رحم آر بدین عجز و پراکندگیَم
گر بار دگر ز من خلافی بینی
فریاد مرس به هیچ درماندگیَم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گوینده از معشوقش میخواهد که دوباره او را بپذیرد و به عجز و ناتوانیاش رحم کند. او میگوید که اگر بار دیگر از او خطایی ببیند، فریادش را به عنوان درماندگیاش میداند. به طور کلی، این شعر نشاندهندهی احساس توبه و درخواست بخشش است.