رباعی شمارهٔ ۱۳۷۵ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به گذر عمر و تغییرات زندگی اشاره می‌کند. او می‌گوید که در دوره‌ای کودک بودیم و سپس به استاد تبدیل شدیم و در کنار دوستان خوشی داشتیم. اما در نهایت به این نتیجه می‌رسد که مثل ابر که به آرامی به باد تبدیل می‌شود، عمر ما نیز سریع می‌گذرد و پایان‌اش را نمی‌توان به سادگی گرفت.