رباعی شمارهٔ ۱۳۷۶ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
یک دم که ز دیدار تو یک سو افتم
از وسوسه اندیشه به صد کو افتم
از دیدن روی تو چنان گردانم
کز جنبش یک موی تو در رو افتم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عشق و زیبایی معشوق سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که وقتی به محبوبش می‌نگرد، آنچنان تحت تأثیر قرار می‌گیرد که از حال خود بی‌خبر شده و به شدت دچار وسوسه و اندیشه می‌شود. به‌علاوه، زیبایی و جذبه یک موی معشوق چنان او را مجذوب می‌کند که تمام وجودش را به هم می‌ریزد.