رباعی شمارهٔ ۱۴ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای آنکه چو آفتاب فرد است بیا
بیرون تو برگ و باغ زرد است بیا
عالم بی‌تو غبار و گرد است بیا
این مجلس عیش بی‌تو سرد است بیا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر از شاعر دعوت می‌کند تا کسی که همچون آفتاب روشنی‌بخش است، بیاید. او به زیبایی‌های طبیعت اشاره می‌کند که بدون حضور این فرد، پژمرده و بی‌روح است. همچنین، او بیان می‌کند که زندگی و شادی در absence این شخص، سرد و بی‌حال است. در واقع، شاعر به اهمیت حضور و زیبایی آن فرد در زندگی و محیط اطرافش اشاره دارد.