رباعی شمارهٔ ۱۵۰۴ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و عمق گلباغی اشاره دارد که درختان آن پنهان و نهان هستند. این گلباغ با گذر زمان همچنان یکسان می‌ماند و به عنوان یک دریا بی‌نهایت و بی‌پایان توصیف می‌شود که امواج آن درون جان‌های متعدد جریان دارد.به طور کلی، شعر به نوعی از راز و زیبایی طبیعت و تأثیر عمیق آن بر روح انسان اشاره دارد.