رباعی شمارهٔ ۱۵۱۵ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
من کی خندم تات نبینم خندان
جان بندهٔ آن خندهٔ بیکام و دهان
افسوس که خندهٔ ترا می‌بینند
و آن خندهٔ تو ز چشم خلقان پنهان
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات بیانگر احساسات شاعر در مورد خنده و شادی هستند. شاعر می‌گوید که او زمانی خندیده و شاد است که دیگری را، یعنی معشوقش را، خندان ببیند. او به این موضوع اشاره می‌کند که خنده و شادی معشوقش از دید دیگران پنهان است و او از این بابت احساس تأسف می‌کند، زیرا خنده و شادی او تنها زمانی معنا دارد که معشوقش نیز در کنار او خندان باشد.