رباعی شمارهٔ ۱۵۲۵ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به لحظه مرگ اشاره دارد و می‌گوید زمانی که جان از بدن جدا می‌شود، بدن مانند لباسی قدیمی دور انداخته می‌شود. بدن که از خاک ساخته شده، دوباره به خاک بازمی‌گردد و از نور قدیمی خود دور می‌شود.