رباعی شمارهٔ ۱۶۲۳ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به مفهوم یگانگی و یکسانی در دنیا اشاره دارد. در مسیر اتحاد، نه طاعت و نه گناه، نه درویش و نه شاه در اهمیت یکسان هستند. همچنین، زیبایی و نازیبایی نیز در نهایت به یک حقیقت واحد اشاره دارند، همان‌طور که خورشید و ماه بر عرش (به عنوان نماد نور) هر دو وجود دارند. این خود بیانگر این است که همه موجودات در واقع بخشی از یک کل بزرگتر هستند.