رباعی شمارهٔ ۱۶۲۷ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
روی تو نماز آمد و چشمت روزه
وین هر دو کنند از لبت دریوزه
جرمی کردم مگر که من مست بدم
آب تو بخوردم و شکستم کوزه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به دو عمل عبادتی یعنی نماز و روزه اشاره می‌کند که با زیبایی و جذابیت چهره محبوبش به تصویر کشیده شده‌اند. سپس شاعر از گناه خود سخن می‌گوید و اعتراف می‌کند که به خاطر عشق و شوق به معشوق، مرتکب خطا شده است. او خود را مست و غرق در عشق می‌داند که در تلاش برای نوشیدن آب محبوبش، کوزه را شکسته است.