رباعی شمارهٔ ۱۶۲۶ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دی از سر سودای تو من شوریده
رفتم به چمن جامه چو گل بدریده
از جمله خوشیهای بهارم بی‌تو
جز آب روان نیامد اندر دیده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از عاشقی و دلتنگی خود سخن می‌گوید. او از شور و شوقی که به خاطر معشوقش دارد، یاد می‌کند و به چمنی می‌رود به امید یافتن زیبایی‌ها. اما از بی‌حالی و دلتنگی‌اش می‌گوید که در بهار، جز آب روان چیزی جز یاد معشوق در دلش نیامده است.