رباعی شمارهٔ ۱۶۲۸ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زلف تو که یکروزم از او روشن نه
با خاک برآورد سرو با من نه
با هرچه درآرد سر او زنده شود
کانجا همه جانست سراسر تن نه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و تأثیر زلف معشوق اشاره دارد. شاعر می‌گوید که زلف معشوقش روزی باعث روشنایی او شده، اما حالا دیگر این تأثیر را ندارد. همچنین، او به این نکته می‌پردازد که در تماس با زلف، زندگی و جان دوباره‌ای به همه چیز می‌بخشد و این ارتباط نشان‌دهنده عمق احساسات و پیوندهای عمیق انسانی است.