رباعی شمارهٔ ۱۶۳۴ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
فصلیست چو وصل دوست فرخنده شده
از مردن تن چراغ دل زنده شده
از خندهٔ برق ابر در گریه شده
وز گریهٔ ابر باغ در خنده شده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به تغییرات احساسات و زیباییهای زندگی اشاره میکند. فصل وصال دوست به عنوان زمانی خوش یمن توصیف شده که در آن هر چه در دل و بیرون است، به شادی و نشاط تبدیل میشود. از یک سو، مرگ جسم منجر به زنده شدن روشنایی دل میشود و از سوی دیگر، اشکها به واسطه خوشحالی به خنده و شادی بدل میگردند. به طور کلی، این اشعار نشاندهندهی چرخهی تغییرات مثبت و زیباییهای زندگی است.