رباعی شمارهٔ ۱۶۴ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
امروز من و جام صبوحی در دست
می‌افتم و می‌خیزم و می‌گردم مست
با سرو بلند خویش من مستم و پست
من نیست شوم تا نبود جز وی هست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از حالتی مست و سرخوش صحبت می‌کند که با جام صبوحی در دست دارد. او از بلندی قامت خود به عنوان سرمستی یاد می‌کند و بیان می‌کند که در غیاب معشوقش، وجودی ندارد. این اشعار نماد حال و هوای عاشق و وابستگی عمیق او به معشوق است.