رباعی شمارهٔ ۱۷۰۰ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای آنکه مرا بستهٔ صد دام کنی
گوئی که برو در شب و پیغام کنی
گر من بروم تو با که آرام کنی
همنام من ای دوست کرا نام کنی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به معشوق خود خطاب میکند و از او میخواهد که با وجود تمام مشکلات و موانعی که در زندگیاش ایجاد کرده، او را ترک نکند. شاعر میپرسد اگر او برود، معشوق با چه کسی میتواند آرام باشد و در نهایت به این نکته اشاره میکند که نام او با نام خود او پیوند خورده و این نشاندهندهی عمق رابطهشان است.