رباعی شمارهٔ ۱۷۰۱ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای آنکه مرا دهر زبان میدانی
ور زانکه ببندند دهان میدانی
ور جان و دلم نهان شود زیر زمین
شاد است روانم که روان میدانی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به شخصی اشاره می‌کند که او را در گذشته می‌شناسد و به قدرت کلام و بیان او اعتراف می‌کند. حتی اگر جان و دل او زیر خاک هم پنهان شود، باز هم روحش شاد است که او را می‌شناسند و به یادش هستند. این ابیات بیان‌گر وحدت و ارتباط عمیق انسانی است.