رباعی شمارهٔ ۱۷۰۳ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای ابر که تو جهان خورشیدانی
کاری مقلوب می‌کنی نادانی
از ظلم تو بر ماست جهان ظلمانی
بس گریه نصیب ماست تا گریانی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت به ابر اشاره می‌کند که با وجود آنکه نور خورشید را مسدود کرده و باعث تاریکی در جهان شده، در واقع به نادانی خود توجهی ندارد. او از ظلم و آسیب‌هایی که این وضعیت به انسان‌ها می‌زند، گلایه دارد و به غم و اندوهی که نصیبشان شده، اشاره می‌کند.