رباعی شمارهٔ ۱۷۰۴ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای از تو مرا گوش پرودیده بهی
خوش آنکه ز گوش پای بر دیده نهی
تو مردم دیده‌ای نه آویزهٔ گوش
از گوش بدیده آ که در دیده نهی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به اهمیت توجه به دیده‌ها و بینش انسانی اشاره می‌کند و می‌گوید که باید از طریق چشم‌ها به حقیقت دید. او به نوعی بینایی واقعی را که فراتر از شنیدن است، ستایش می‌کند و بر این نکته تأکید می‌کند که انسان باید با دقت بیشتری به دنیای اطرافش بنگرد.