رباعی شمارهٔ ۱۷۲۶ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای دشمن جان و جان شیرین که توی
نور موسی و طور سینین که توی
وی دوست که زهره نیست جان را هرگز
تا نام برد از تو به تعیین که توی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به دشمن و دوست اشاره می‌کند. او دشمن را با نور موسی و کوه سینا مقایسه می‌کند و به زیبایی و قداست دوست اشاره دارد که جان را با وجودش پر از شوق می‌کند. اما دشمن را به گونه‌ای بیان می‌کند که نامش هم برای جان سنگین و نامبارک است. این ابیات به تضاد میان دشمن و دوست می‌پردازند و احساسات عمیق شاعر را نسبت به هر یک نشان می‌دهند.