رباعی شمارهٔ ۱۷۳۲ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای دل چو وصال یار دیدی حالی
در پای غمش بمیر تا کی نالی
شرطست چو آفتاب رخ بنماید
گر شمع نمیرد بکشندش حالی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر به دل میگوید که اگر محبوب را دیدی، باید به خاطر غمش جان بسپاری و ناله نکنی. او تاکید میکند که چون آفتاب خود را نشان میدهد، اگر شمع نمیسوزد، باید آن را خاموش کنند. این شعر به وفاداری و فداکاری در عشق اشاره دارد.