رباعی شمارهٔ ۱۷۴ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
انصاف بده که عشق نیکوکار است
زانست خلل که طبع بدکردار است
تو شهوت خویش را لقب عشق نهی
از شهوت تا به عشق ره بسیار است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر این است که عشق واقعی نیکو و خدایی است، اما وقتی که انسان‌ها بر اساس تمایلات نفسانی خود عمل می‌کنند و شهوت را به جای عشق می‌گذارند، باعث فساد و آسیب می‌شوند. در واقع، نویسنده می‌گوید که میان شهوت و عشق فاصله زیادی وجود دارد و نمی‌توان این دو را با هم برابر دانست.