رباعی شمارهٔ ۱۸۰ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعر به افرادی اشاره دارد که تنها به ظاهر و جسم خود اکتفا کرده‌اند و غافل از حقیقت وجودی خود هستند. شاعر هشدار می‌دهد که در درون انسان، جان و دوستی نهفته است. او تأکید می‌کند که حقیقت وجود انسان شامل مغز و احساساتش است و باید از ظواهر (تن) و احساسات (حس) فراتر رفت تا به حقیقت واقعی دست یافت.