رباعی شمارهٔ ۱۷۵۱ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای گل تو ز لطف گلستان می‌خندی
یا از دم عشق بلبلان می‌خندی
یا در رخ معشوق نهان می‌خندی
چیزیت بدو ماند از آن می‌خندی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت گل اشاره می‌کند و می‌پرسد که آیا این گل به خاطر زیبایی گلستان می‌خندد، به خاطر عشق بلبل‌ها می‌خندد، یا به خاطر پنهان شدن در چهره معشوقش می‌خندد. در نهایت، به نظر می‌رسد که گل به دلیل وجود چیزهای زیبا و جذاب می‌خندد.