رباعی شمارهٔ ۱۷۵۲ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای کمتر مهمانیت آب گرمی
کز لذت آن مست شود بی‌شرمی
ای خالق گردون به خودم مهمان کن
گردون به کجا برد به آب گرمی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به مهمان بودن در دنیای فانی اشاره می‌کند و از لذت‌های زودگذری مانند آب گرم سخن می‌گوید. او از خداوند تقاضا می‌کند که او را به مهمانی خویش دعوت کند و از بی‌ثباتی و ناپایداری دنیا شکایت می‌کند.