رباعی شمارهٔ ۱۷۶۲ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای نور دل و دیده و جانم چونی
وی آرزوی هر دو جهانم چونی
من بی‌لب لعل تو چنانم که مپرس
تو بی‌رخ زرد من ندانم چونی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر expresses احساس عشق و وابستگی عمیق شاعر به محبوبش است. شاعر از حال و وضع خود می‌گوید و به زیبایی محبوبش اشاره می‌کند. او بدون حضور محبوبش احساس خلأ می‌کند و نمی‌تواند تصور کند که محبوب بدون او چگونه است. خلاصه این شعر درباره عشق و ارتباط عاطفی عمیق بین دو نفر است.