رباعی شمارهٔ ۱۷۶۳ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای هیزم تو خشک نگردد روزی
تا تو فتد ز آتش دلسوزی
تا خرقهٔ تن دری تو بی‌دل سوزی
عشق آموزی ز جان عشق آموزی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به بیان اهمیت عشق و محبت می‌پردازد. او می‌گوید که اگر هیزم (نماد انسان) خشک باشد و از آتش دلسوزی بهره‌مند نشود، هیچ‌گاه شعله‌ور نخواهد شد. همچنین اشاره می‌کند که برای رسیدن به عشق واقعی، باید از دل و احساسات خود استفاده کنیم و عشق را از جان خود بیاموزیم. در واقع، پیام اصلی این است که عشق و دلسوزی کلید برای تبدیل زندگی خشک و بی‌روح به زندگی پر از احساس و شور است.