رباعی شمارهٔ ۱۸۳۰ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چشم تو بهر غمزه بسوزد مستی
گر دلبندی هزار خون کردستی
از پای درآمد دل و دل پای نداشت
از دست کسی که او ندارد رستی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به درد و عذاب عشق اشاره می‌کند. می‌گوید اگر چشم تو به خاطر لذت‌های عشق بسوزد، این طبیعی است. حتی اگر معشوق هزاران دل را به درد آورد، باز هم دلش از پای می‌افتد و هیچ راه نجاتی ندارد، زیرا از دستان کسی که خود را رها نمی‌کند، قید و بند عشق باقی می‌ماند.