رباعی شمارهٔ ۱۸۶۶ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در عشق موافقت بود چون جانی
در مذهب هر ظریف معنی دانی
از سی و دو دندان چو یکی گشت دراز
بیدندان شد از چنان دندانی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیتها، شاعر به ارتباط عمیق عشق و معنای ظریف در مذهب اشاره میکند. همچنین به این موضوع میپردازد که وقتی یک دندان (اشاره به یکی از اعضای عشق) بلند شود و از دیگر دندانها فاصله بگیرد، آن وقت آن شخص بیدندان میشود و این موضوع میتواند نشانهای از نقصان در روابط یا احساسات باشد. به طور کلی، این اشعار نشاندهنده اهمیت هماهنگی و توافق در عشق و دین است.