رباعی شمارهٔ ۱۹۱۹ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر سوزش سینه را به کس می‌داری
وز مهر ضمیر پر هوس می‌داری
باید که چو نالهٔ تو آرام دلست
آن ناله قرین هر نفس می‌داری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به احساس سوزش و درد سینه اشاره می‌کند که ناشی از عشق و آرزوهای درونی است. او می‌گوید اگر این احساس سوزش را با کسی در میان می‌گذاری و عشق عمیق و پرشوری در دل داری، باید توجه کنی که ناله و آوای دل‌تنگی تو، به آرامش و سکون دل نزدیک است و این ناله همیشه با تو همراه است.