رباعی شمارهٔ ۱۹۹۲ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
یک بوسه ز تو خواستم و شش دادی
شاگردِ که بودی که چنین استادی؟
خوبی و کَرَم را چو نکو بنیادی
ای دنیا را ز تو هزار آزادی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از عشق و محبت سخن میگوید و به یک بوسه دلگرمکننده اشاره میکند که در مقایسه با شش بوسه دیگر، احساسات بیشتری را در بر میگیرد. همچنین به استاد بودن محبوبش اشاره میکند و از خوبی و کرم او تمجید میکند، در نهایت این احساسات به او آزادی و خوشبختی را هدیه میدهد.