رباعی شمارهٔ ۱۹۹۴ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر به توصیف یک شفتالو می‌پردازد که با رنگ و بوی خوشش، جهانی از عطر سیب و آبی ایجاد کرده است. این میوه به حدی زیباست که شب و روز را تحت تأثیر قرار می‌دهد و عشقش را به نمایش می‌گذارد، به شکلی که احساس کم‌آبی و تشنگی از زیبایی‌اش به وجود می‌آید.