نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۲۳۹ مولانا

مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

پائی که همی رفت به سروستان مست

دستی که همی چید ز گل دسته بدست

از بند و گشاد دهن دام اجل

آن دست بریده گشت و آن پای شکست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به توصیف حالتی می‌پردازد که کسی با حال خوب و سرمستی قدم می‌زند و از گل‌ها چیدنی در دست دارد. اما ناگهان به سرنوشت تلخ گرفتار می‌شود و پایش شکسته و دستش بریده می‌شود، که نشان‌دهندهٔ ناپایداری و خطراتی است که ممکن است با آن‌ها مواجه شود.