رباعی شمارهٔ ۳۰۲ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در خواب مهی دوش روانم دیده است
با روی و لبی که روشنایی دیده است
یا بر گل ترکان شکر جوشیده است
یا بر شکرستان گل تر روئیده است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به زیبایی رویایی اشاره می‌کند که در خواب دیده است. او شکل و لبخند معشوق را توصیف می‌کند و آن را به گل‌های خوشبو و شکر تشبیه می‌کند. این تصاویر نشان‌دهندهٔ زیبایی و شیرینی عشق است.