رباعی شمارهٔ ۳۴۰ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زان روز که چشم من به رویت نگریست
یک دم نگذشت کز غمت خون نگریست
زهرم بادا که بی‌تو می‌گیرم جام
مرگم بادا که بی‌تو می‌باید زیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر از شاعر نشان دهنده احساس عمیق درد و غم عشق است. زمانی که او برای اولین بار به محبوبش نگاه می‌کند، از آن لحظه به بعد از غم و فراق او رنج می‌برد. او به شدت به عشقش وابسته است و بدون وجود محبوب، زندگی را تحمل‌ناپذیر می‌بیند. در واقع، این شعر بیانگر تأثیر عمیق عشق و جدایی بر روان انسان است.