رباعی شمارهٔ ۳۴۳ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زان مِی خوردم که روح پیمانهٔ اوست
زان مست شدم که عقل دیوانهٔ اوست
شمعی به من آمد، آتشی در من زد
آن شمع که آفتاب پروانهٔ اوست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به تأثیر عمیق وجود یک معشوق اشاره می‌کند. او به خاطر وجود و زیبایی این معشوق مست و دیوانه شده است. همچنین، شمعی که به او نزدیک می‌شود، نماد روشنایی و عشق است که آتش عشق را در وجود او روشن می‌کند. به‌نوعی، شاعر بر ارتباط عمیق عشق و عقل تأکید دارد.