رباعی شمارهٔ ۴۱ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر به عشق به عنوان تنها همدم و مونس اشاره دارد و می‌گوید که عشق نه آغاز دارد و نه پایانی. عاشق احساس می‌کند که جانش با صدای عشق می‌تپد و نسبت به راه عشق هیچ‌گونه تنبلی و سستی ندارد.