رباعی شمارهٔ ۴۱۳ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
مستم ز خمار عبهر جادویت
دفعم چه دهی چو آمدم در کویت
من سیر نمیشوم ز لب تر کردن
آن به که مرا درافکنی درجویت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت از عشق و شوقی عمیق صحبت میکند. او intoxicated (مست) از جادوی معشوقهاش (عبهر) است و وقتی به کوی او میرسد، احساسی عمیق و شیدایی دارد. او به این نکته اشاره میکند که چقدر از بوسیدن لبهای معشوق سیر نمیشود و در واقع دوست دارد که به طور کامل در آغوش او بیفتد.